مراحل ساخت فوندانسیون در اسکلت بتنی

ساخت فوندانسیون

مراحل ساخت فوندانسیون در اسکلت بتنی

ساخت فوندانسیون یا زیر سازه قسمتی از سازه است که غالباً پایین تر از سطح زمین قرار می گیرد و نیروهای ناشی از سازه را به خاک یا بستر سنگی زمین انتقال می دهد.
غالباً زمین هایی که در آنها ساختمان سازی انجام می شود تراز نیستند و دارای پستی و بلندی و ناهمواری هستند.
از این رو ابتدا زمین را تراز می کنیم تا ساختمان روی یک سطح مبنای صاف ساخته شود.

ساخت فوندانسیون

بعد از تراز کزدن زمین مرحله بعدی پی کنی است . پی کنی اصولاً زیر ستون ها و دیوار های باربر انجام می گیرد.
پی ها به سه دسته تقسیم می شوند:
۱- منفرد
۲- نواری
۳- گسترده

برای دیوار های سرتاسری از فوندانسیون نواری استفاده می شود. برای ستون های تک و فاصله دار از پی های منفرد استفاده می شود و در زمین های که تحمل باربری کافی در مقابله با نیورهای وارد در ابعاد پی های معمولی وجود مدارد از پی های گسترده استفاده می کنند.

این پی ها نیروها را در سطح گسترده ای پخش کرده و در نتیجه نیروی وارد را با توان باربری زمین متعادل می کند و نیز در ساختمان های بلند که فشار وارد بر پی زیاد است معمولاً از این نوع پط برای انتقال نیرو به زمین استفاده می شود.

در این گونه پی ها شکل بارگزاری ه صورت موازی بوده و در امتداد یا امتدادهای خاصی انجام می گیرد. در بارگزاری های مرکب محدودیت بارگزاری در منطقه خاص یا در امتداد معین وجود ندارد .

چون پی های موازی معمولاًَ دارای قسمت های عمودی و قسمت های خاص بارگزاری هستند فولاد زاری در آنها بدین صورت است که ابتدا تمام صفحه شبکه گزاری بتن ریزی می شود.

سپس در قسمت های باربر محاسبه و وارد شبکه میلگرد گذاری خاصی طراحی و اجرا می گردد که به شبکه زیرین متصل می شود.

پی سازی  در ساخت فوندانسیون

پس از خاک برداری با کلیه محور های شمالی جنوبی و شرقی غربی از خط ثابتی که در زمین وجود دارد تعیین نماییم و این خط ثابت را به وسیله ای در خارج از محوطه که پی سازی در آن انجام می شود مشخص نموده و ثابت نگه داریم .

آنگاه به وسیله این امتداد ها قالب پی های نقطه ای را با تخته یا آجر قالب بندی می کنیم . قبل از اقدام به پی سازی باید از استحکام خاک محل مطمئن باشیم و بدانیم که آیا زمین محل ساختمان می تواند بار ساختمان را تحمل نماید یا خیر.
در ساختمان های بزرگ این کار توسط آزمایشگاههای مکانیک خاک انجام می شود و مقاومت مجاز زمین تعیین می گردد ولی ساختمان های کوچک باید طبق آنچه که قبلاً گفته شد ا آزمایشات قبلی مقاومت مجاز تقریبی زمین را تعیین کنیم .

پس از تعیین محور ها و قالب بندی چنانچه از قالب آجری استفاده می نماییم باید داخل آن را با یک ورقه از پلاستیک بپوشانیم تا مانع مکیدن آب بتن توسط آجر شویم و اگر از قالب چوبی استفاده می نماییم باید کلیه قالبها را از داخل با روغن چرب کنیم باید توجه داشته باشیم که آرماتورهای داخلی پی چرب نشود.
زیرا اگر آرماتورهای پی چرب شود بتن به آن نمیچسبد و قطعه یک پارچه نخواهد شد و آنگاه باید شبکه کف پی را قبلاً نقشه بافته شده و آماده است را در ته پی قرار دهیم که اگر در ته پی از بتن مگر استفاده می نماییم حداقل فاصله خارجی شبکه زیر پی از بتن مگر ۳ سانتی متر است و اگر از ریختن بتن مگر صرفه نظر کردیم حداقل این فاصله ۶ سانتی متر می باشد .
حداقل ارتفاع پی نقطه ای در محل تلاقی با ستون ۳۰ سانتی متر و حداقل ارتفاع آن در لبه پی نباید از ۱۵ سانتی متر کمتر باشد. ولی باید ارتفاع پی های نقطه ای در هر مورد با توجه به بار وارده وسلیه مهندس محاسب تعیین در نقشه محاسباتی قید شود.

قبل از بتن ریزی باید حتماً یکبار دیگر فاصله ی محور آرماتور های ریشه کنترل شده و با نقشه مطابقت گردد . کلیه ی میلگرد های دیگر نیز باید کنترل شود کف پی و اطراف آرماتورها باید کنترل شده و مواد زائد از آن خارج گردد .

بست های اتصال می باید کنترل شود . در موقع قالب برداری پی باید دقت شود تا به بتن تازه ریخته شده ی آسیبی نرسد و قالب ها تکه به تکه به آرامی جدا شود .

اگر از قالب آجری استفاده شده و ورقه ی نایلون روی آجر کشیده شده باشد بهتر است از آجر ها صرف نظر کرده و اقدام به برداشتن آجر نماییم . زیرا در این صورت آجر و بتن به یکدیگر کاملاً چسبیده و جدا کردن آن غیر ممکن می باشد و اگر قبل از سخت شدن بتن بخواهیم آجرها را جدا کنیم حتماً پی آسیب می بیند .

ساخت فوندانسیون

مراحل نصب ستون در ساخت فوندانسیون

در ستون هایی که به طور عمده تحت تأثیر فشار محوری قرار دارند از نقطه اقتصادی به صرفه است که قسمت اعظم بار به وسیله بتن تحمل شود اما ه دلایل مختلف همیشه فولاد در ستون بتنی به کار برده می شود. (در عمل ستون های محوری کمتری تحت تأثیر نیروهای محوری خالصی قرار دارند) .

واگذاری قسمتی از تحمل نیروهای فشاری به فولاد صرفه جویی در مقطع ستون بتنی است. کار ستون بتنی تحمل فشارهای محور و گاه فشارهای جانبی و انتقال آن به قسمت های پایین تر (فوندانسیون ها ) است.
انواع ستون از نظر سطح مقطع ه چهار شکل است:

۱- ستون های با مقطع مربع
۲- ستون های با مقطع مستطیل
۳- ستون های با مقطع چند ضلعی منظم
۴- ستون های با مقطع دایره

 قالب بندی ستون ها :

برای قالب بندی ستون ها ابتدا ابعاد ستون را از روی نقشه تعیین نموده و دو ضلع قالب را به همان میزان از تخته های مناسب بریده و به چوبهای چهار تراشی که به آن پشتبنده می گویند میخ می کنند.

با توجه به اینکه در قالب ستون ها دو ضلع مقابل داخل دو ضلع دیگر قرار می گیرد. در نتیجه پهنای دو ضلع قالب باید به اندازه کلفتی تخته در ابعاد قید شده در نقشه بیشتر باشد تا از داخل ابعاد مورد نظر را به ما بدهد . باید توجه نمود که پشتبندهای اضلاع مقابل اولاً در حدود ده الی پانزده سانتی متر از پهنای قالب بیشتر باشد در ثانی شیب بندهای اضلاع و قابل دست و مقابل همدیگر قرار بگیرند تا در مقابل اتصال چهار ضلع ستون به یکدیگر تا بستن سیم به این زایده ها امکان اتصال آنها به یکدیگر به سهولت انجام پذیرفته است. حداکثر فاصله یک پشت بندها از همدیگر از ۸۰ سانتی متر تجاوز نماید، این پشتبندها یا به وسیله میلگرد و مهره ظیا سیم به یکدیگر اتصال پیدا می کنند . در مورد ستون ها معمولاً به محض اینکه بتون حالت روانی خود را از دست دهد و بتواند شکل هندسی خود را حفظ کند قالب آن را باز می کنند و این در حدود چهل و هشت ساعت بعد از بتن ریزی می باشد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.